پیامبران سومری

در کتاب پیامبران سومری می خوانیم که با سرآغاز عصر مس‌سنگی، افول قدرت ایزدبانوان رقم خورد و فروغ مادرسالاری به خاموشی گرایید. خدایان زن تضعیف شده و از میان رفتند و در جایگاه آنان، خدایان مرد با نمادی از قدرت پدیدار گشتند. درخت پدرسالاری قد کشید و سایه خود را بر تمام تمدن کهن افکند. این دگرگونی بزرگ در دیدگان جوامع باستانی، نگرشی مردانه به جمله جوانب حیات بشر بخشید و بنیان باورهای بشریت شد. آنان عقاید را با چشمانی مردانه نگریستند و زن‌ را با بهتان به موجودی اهریمنی مبدل کردند. در پایان تمامی این تکاپوها، نام آدم دستاورد نهایی جوهر کاتبان تورات شد؛ این نام را به عنوان یک سیستم معنایی قرار دادند تا انکی، اوآنس، آلولیم و آداپا در آن جای گیرند. همه چیز بر طبق روشی منظم رخ داد تا به اولین دگرگونی‌های مردسالارانه در عنفوان عصر مس‌سنگی، دومینِ آن در آغاز ادیان توحیدی را بیفزاید؛ از لحظه‌ای سخن می‌گوییم که مردان باقی‌مانده مانند انکی و دوموزی که نمایانگر رگه‌هایی از ایزدبانوی مادر یا دوشیزه بودند، حذف شدند تا زنانگی، تنها به دنده‌ای بازمانده در پیکر مخوف مردسالارانه آدمی مبدل گردد.